3: Van App Tot Z

Tja, apps. Een erg breed onderwerp, natuurlijk, want een app is alleen maar een programmaatje voor het een of ander, en die kun je zo ongeveer overal voor maken. Zo zijn er apps om je foto's lelijker te maken, apps om mensen te kunnen bellen (Erg handig op een smartphone natuurlijk), apps om scheten-piano te spelen (Echt waar!), apps om je smartphone in een röntgenapparaat te veranderen (Verrassend genoeg werkt die voor geen kant), apps om boze vogels naar smerig lachende varkens te lanceren (Snap jij het, dan snap ik het ook), enzovoort, enzovoort.

Zo'n smiechterige rotkop.

Ik heb natuurlijk in mijn tijd al eens met apps gewerkt, ook al heb ik zelf niks tabletterigs of smartphonerigs, want ik ben een kind van mijn generatie, dus ik kom ze af en toe wel tegen. Toch heb ik toen ik de bibliotheek-tablet leende mijn best gedaan zoveel mogelijk van de apps eens te proberen. Ongeveer 47.86% hiervan bestond uit verschillende varianten van Angry Birds, dus daar was ik gauw doorheen. Ook heb ik natuurlijk de Instagram-app geprobeerd. Deze was wat mij betreft simpel, gebruiksvriendelijk, en compleet nutteloos.

Veel van de andere apps waren demo-versies, dus die waren maar beperkt bruikbaar, en gooiden heel de tijd advertenties naar je hoofd. Ik snap het wel, die app-mensen moeten ook gewoon eten, maar dan nog is dat wel erg irritant, zeker als je gewend bent aan een internet met advertentie-blockers.

Een korte boodschap van onze sponsor.

Ook de bibliotheek-app moest eraan geloven. Na een poging of zeven om mijn lenersnummer goed in te toetsen (Ik ben niet zo gewend aan een touchscreen-toetsenbord) kreeg ik die uiteindelijk toch aan de praat. Ook deze was lekker simpel en overzichtelijk. Ik heb het ding niet lang genoeg gehad om dat te testen, maar ik begrijp dat de app een waarschuwing geeft als je boeken bijna terug moeten. Dit vind ik een prima optie.

Toen ik uitgespeeld was lukte het alleen wat minder lekker om mijn pas weer uit de app te verwijderen. En met "minder lekker" bedoel ik "helemaal niet". Elke poging hiertoe draaide uit op een foutmelding en "probeer het later nog eens." Uiteindelijk heeft de volgende persoon de hele app maar gewoon verwijderd, maar dat was dus wel een minpuntje.

De Volkskrant gooit elke week hun "drie apps van de week" online. Dit is een leuk initiatief, en hoewel ik na door een paar weken bladeren nog niets heb gezien wat me echt grijpt, zou ik het als ik zelf een tablet had wel elke week even kijken, want het is een fijne manier om op de hoogte gesteld te worden over interessante dingen.

Augmented Reality vind ik helemaal geweldig, met als caveat dat de techniek nog in de kinderschoenen staat, en dat er dus nog een heleboel aan te sleutelen valt. Hopelijk loop ik over een paar jaar over straat met een routebeschrijving voor mij op de weg geprojecteerd, het weerbericht links in mijn ooghoek, en een knipperende pijl boven geldautomaten of een lekker restaurantje als ik cashflowproblemen danwel honger heb. Of als ik in een melige bui ben kan ik iedereen die ik tegenkom de hoofden van tekenfilmfiguren geven in plaats van hun eigen gezicht. Zover zijn we echter nog lang niet. Nu moet je dingen filmen met Layar op je smartphone, en krijg je een extra laagje realiteit op je scherm. Maar ach, het is een begin. En wie weet leven we over een paar jaar in een science-fiction film. (Het leuke soort, niet zo'n nare dystopie.)

Aan Windows 8 ben ik, moet ik tot mijn schande bekennen, nog helemaal niet toegekomen. Ik heb het erg druk gehad, wat ook wel blijkt uit deze late blogpost. Ik zal dit zeker nog inhalen, en een blogpost-scriptum toevoegen.

2b: Je mag alles van me weten, behalve m'n PINterest!

Pinterest stond helaas niet, zoals ik had gehoopt, voor "Eerst een Pint, dan de rest". In plaats daarvan is het een portmanteau van "pin" en "interest", omdat het een digitaal prikbord is waar je dingen van interest kunt vastpinnen. Best logisch dus, nadat ik me over die eerste teleurstelling heen had gezet.

Deze eerste paragrafen gaan nog niet zo ver de diepte in, want ik heb pas een seconde of twintig geleden voor het eerst Pinterest geopend, maar voor ik verder ging wilde ik gewoon even mijn eerste indrukken neerkladderen. En die zijn vooral "Wat een verwarrende bende". Het geheel komt op mij over als zo'n overvol curiositeitenwinkeltje, zonder een enkel systeem en ramvol met troep die er wel leuk uitziet maar waar je niks aan hebt.

En, ik moet toegeven, dat soort winkeltjes vind ik erg leuk. Maar ik weet niet of het een goed idee is om je website eenzelfde rommelige feel te geven. Persoonlijk vind ik het wel fijn als het allemaal wat strakker en overzichtelijker is. Maar zoals ik al zeg, dit is alleen een allereerste indruk, dus nu zal ik eens echt gaan Pinteresten, en kijken hoe ik er daarna over denk. Volg mij!

Later...

Tja. Er staat een hoop lekker eten op Pinterest, en leuke hobbyprojecten. Toch blijft het voor mij een rommelig geheel, en vind ik het niet echt fijn werken. Via de zoekfunctie heb ik nog wel dingen gevonden die mij specifieker aanspreken (hoewel ik wel erg graag kook), zoals gave artwork, interessante feitjes over bands, en flauwe grapjes. Maar, en dit ligt waarschijnlijk meer aan mij dan aan Pinterest, ik heb het allemaal al eerder gezien. Ik spendeer redelijk veel tijd op het internet, dus het is net alsof ik door een boek zit te bladeren waarvan ik het verhaal zelf meegemaakt heb. (Goed, "meemaken" is misschien een groot woord voor dingen op het internet zien, maar het is mijn metafoor, dus ik vind dat het mag.)

Ook is het erg makkelijk om een link te selecteren, kopiëren, en naar iemand door te sturen, dus ik kan niet zeggen dat ik echt toegevoegde waarde zie in een website om het allemaal te verzamelen alvorens ik het naar andere mensen stuur. Voor mijzelf dan, ik zie an sich wel een bestaansrecht voor Pinterest, dit in tegenstelling tot Instagram. (Mensen die mijn vorige blogpost hebben gelezen kregen het misschien niet mee, maar ik was niet 100% positief over het concept. Het was subtiel, dat geef ik grif toe, dus bij deze nog even de verduidelijking.)

Vind ik Pinterest iets voor de bieb? Ik denk eigenlijk dat we daar te groot voor zijn. Het lijkt me meer iets voor kleine "schattige" bedrijfjes, vooral eenpersoons-ondernemingen, zoals je wel op Etsy en dergelijke ziet. Als flinke bibliotheek denk ik toch dat het te onprofessioneel zou overkomen om Pinterest te gebruiken.

Ondanks mijn bedenkingen om sommige aspecten ervan zal ik Pinterest in ieder geval in de toekomst nog wel eens aandoen, al was het maar om de vele lekkere cocktailrecepten.

Zoals deze. Prachtig, toch? Proost!

2a: De Druiven Der Instagramschap

Instagram! Niet, zoals de naam misschien zou doen vermoeden, een supersnelle drugs-bezorgservice. Neen, Instagram is een fotowebsite, en wel eentje waar ik persoonlijk nooit het nut van ingezien heb.

In een ver verleden heb ik er eerder een minuut of drie mee gewerkt, maar aangezien ik me bij God niet meer kon herinneren onder welke naam dat was, besloot ik maar gewoon vers overnieuw te beginnen voor deze week. Zo gezegd, zo gedaan.

De "diepzinnige selfie". Dit is geen slechte foto, dit is kunst!

Ik moet toegeven dat het installeren en een account aanmaken secondenwerk was, en toen ik de app eenmaal had werkte die ook erg simpel. Maar mijn vraag blijft, waarom? Instagram is in feite niets anders dan een paar terabyte aan opslag en een aantal filters om je foto's lelijker te maken. En daar zag en zie ik het nut gewoon helemaal niet van in.

Zelfs niet nadat ik een paar typische instagram-foto's had geupload.

De grootste doelgroep van Instagram is dan ook de hipster, een vreemde soort die dingen doet omdat andere mensen het niet doen, ondertussen over het hoofd ziend dat alle andere hipsters hetzelfde doen. Instagram past daarom perfect in het rijtje hipsterfavorieten als de typemachine, de doortrapfiets, en de cassetteband. En ach, wie ben ik om over anderman's gekozen levensstijl te oordelen als het voor hen werkt? 

Samenvattend kan ik evenwel zeggen dat ik het nut van Instagram ook na gebruik niet inzie, voor mezelf noch voor de bibliotheek. Ook kan ik alleen maar speculeren dat de persoon die het een goed idee vond een miljard dollar (Een één met NEGEN nullen!) neer te tellen voor het bedrijf waarschijnlijk een voorouder had in het comité dat het een goed idee vond om Manhattan te verkopen voor zestig gulden. (Omgerekend naar hedendaagse valuta ongeveer duizend dollar.) En als iemand toevallig zijn telefoonnummer heeft, ik heb nog wel een typemachine voor hem te koop. 

Met het hoofd in de Clouds!

De Cloud, dus.

De Cloud is het internet. Maar dan heet het de Cloud. Verwarrend, maar goed.

Wel "a cloud", niet "The Cloud".

De Chromebook werkt uitsluitend in de Cloud. Het duidelijkste voordeel van een Chromebook boven Chrome is natuurlijk dat Chrome uitsluitend een web-browser is, terwijl een Chromebook een heel scala aan functies heeft, zonder dat je een besturingssysteem hoeft te installeren. Zo gebruik je een stuk minder hardeschijfruimte, en, afhankelijk van welk OS je anders zou gebruiken, bespaar je eventueel ook een hoop geld.

Nog een voordeel is dat een Chromebook zelf erg simpel is, omdat het weinig hoeft te kunnen. Daarom hoeft het hardwarematig minder ingewikkeld te zijn, en is het apparaat zelf vaak dus ook een stuk goedkoper dan een alleenstaande laptop uit een vergelijkbaar marktsegment.

Maar goed, genoeg technogeleuter. Mijn eigen ervaring met onze bieb-Chromebook begon al niet zo lekker toen het inloggen niet lukte. Na een hoop gedoe kwamen we uiteindelijk wel voorbij het inlogscherm, maar vervolgens kregen we het draadloze internet niet verbonden.

Dit is gelijk ook al een grote reden voor mij om niet aan de Chromebook te gaan, want de internetverbinding bij mij thuis is niet zo stabiel, en aangezien je met een Chromebook online moet zijn om iets te kunnen, zou ik grote delen van de dag gefrustreerd naar mijn scherm aan het schreeuwen zijn, en dingen door de kamer aan het gooien, omdat ik er niet in zou kunnen komen.

Ongeveer zo.

Nadat we verhuisd waren naar het leescafé en een gemoederen-bedarend kopje koffie hadden genuttigd lukte het uiteindelijk wel om één en ander aan de praat te krijgen, en toen waren we toch echt op een Chromebook aan het internetten! Het voelde eigenlijk niet zo anders dan normaal internetten.

Na een korte ontdekkingsreis door het internet bladerden we nog even door de app-store om aldaar het aanbod eens onder de loep te nemen. Een groot voordeel hiervan is dat iedereen apps mag maken. Hierdoor krijg je dus een grote verscheidenheid aan materiaal. Een groot nadeel hiervan, echter, is dat iedereen apps mag maken. Hierdoor krijg je dus een verscheidenheid aan idioterie en kwaadwillige programma's. De truc is die van elkaar te kunnen scheiden.

Een andere reden om aan de Cloud te gaan is dat je altijd en overal bij je bestanden kunt, en dit zonder zware laptops of koffers vol USB-sticks mee te hoeven sjouwen. Aangezien ik echter eigenlijk uitsluitend thuis werk maakt het voor mij niet uit hoe zwaar mijn computer is, aangezien hij toch altijd op dezelfde plek staat, en als ik ooit wel een keer iets ergens anders nodig heb, dan past het eigenlijk altijd wel op een USB-stickie. Ik heb ooit wel een dropbox-account aangemaakt, maar ik gebruik hem zelden tot nooit, omdat het voor mij gewoon geen noemenswaardige voordelen heeft, hoogstens om back-ups van dingen te maken.

Een verdere vraag was of ons VDI-systeem nou ook Cloud is. Voor zover ik weet is het dat niet, want ik meen dat één en ander via een centrale server in ons gebouw draait, en dus niet op het internet. Dit is ongeveer het verschil tussen racen op een indoor-racebaan, of racen over het snelwegsysteem van Nederland, met het minieme verschil dat je geen enorme boetes en rijontzeggingen aan je broek krijgt als je een Virtual Machine op het internet draait, en wel als je met 200 over de A50 jakkert. (Hoewel de A50 wel een mooie weg is om met 200 over te jakkeren. Bijkomend voordeel is dat je dan extra snel langs het lelijke industrieterrein van Veghel gaat, en er dus niet zo lang naar hoeft te kijken.)

Geen architectonisch hoogstandje.

Naar de vraag waarom Cloud met een hoofdletter moet doe ik tenslotte maar een gooi door te redeneren dat de spellcheck op Nederlands staat, en "cloud" in het Nederlands geen woord is, maar "Cloud" als eigennaam wel bestaat. Maar daar zou ik dus zomaar helemaal naast kunnen zitten.

Zo, nu heb ik denk ik wel weer genoeg onzin zitten tikken. Tijd voor een kopje koffie en wat therapeutisch naar mijn scherm schreeuwen.